Piątek, 17 lipca 2026

¹W one dni zachorzał Ezechiasz na śmierć, i wszedł do niego Izajasz, syn Amos, prorok, i rzekł mu: To mówi Pan: Rozpraw dom twój; bo ty umrzesz, a nie zostaniesz żyw.

²I obrócił Ezechiasz oblicze swe ku ścianie i modlił się do Pana,

³I rzekł: Proszę, Panie! wspomnij, proszę, jakom chodził przed tobą w prawdzie i w sercu doskonałem, a czyniłem, co jest dobrego przed oczyma twemi. I płakał Ezechiasz płaczem wielkim.

⁴I stało się słowo Pańskie do Izajasza, mówiąc:

⁵Idź a powiedz Ezechiaszowi: To mówi Pan, Bóg Dawida, ojca twego: Słyszałem modlitwę twoję i widziałem łzy twoje: otóż ja przyczynię nad dni twoje piętnaście lat:

⁶I z ręki króla Assyryjskiego wyrwę cię i to miasto, i obronię je.

²¹I kazał Izajasz, aby wzięto bryłę fig, i przyłożono plastr na ranę, i żeby był uzdrowion.

²²I rzekł Ezechiasz: Co za znak będzie, że wstąpię do domu Pańskiego?

⁷A ten będziesz miał znak od Pana, że uczyni Pan to słowo, które mówił.

⁸Oto ja wrócę cień linii, po których zeszła, na zegarze Achazowym, na słońcu dziesiącią linii nazad. I wróciło się słońce dziesiącią linii po stopniach, przez które było zstąpiło.

¹⁰Jam rzekł: W połowicy dni moich pójdę do bram piekielnych: szukałem ostatka lat moich.

¹¹Rzekłem: Nie ujrzę Pana Boga na ziemi żywiących: nie oglądam więcéj człowieka i obywatela pokoju.

¹²Wiek mój przeminął i zwinion jest odemnie jako namiotek pasterski: przerzniony jest jako od tkacza żywot mój: gdym jeszcze zaczynał, przerznął mię, od zarania aż do wieczora dokonasz mię.

¹⁶Panie! jeźli tak żywią, i tak żywot ducha mego, pokarzesz mię i ożywisz mię.

¹W on czas szedł Jezus w szabbat przez zboża, a uczniowie jego głodni będąc, poczęli rwać kłosie i jeść.

²A ujrzawszy Pharyzeuszowie, rzekli mu: Oto uczniowie twoi czynią, czego się nie godzi czynić w szabbaty.

³A on im powiedział: Nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy łaknął, i którzy z nim byli?

⁴Jako wszedł do domu Bożego i chleb pokładny jadł, którego się mu nie godziło jeść, ani tym, którzy z nim byli, tylko samym kapłanom?

⁵Alboście nie czytali w zakonie, że w szabbaty kapłani w kościele gwałcą szabbat, a bez winy są?

⁶Lecz mówię wam, iż tu większy jest niż kościół.

⁷A gdybyście wiedzieli, co jest: Miłosierdzia chcę, a nie ofiary, nigdybyście byli nie potępiali niewinnych.

⁸Albowiem Panem jest Syn człowieczy i szabbatu.