Czwartek, 16 lipca 2026

⁷Podepcze je noga, nogi ubogiego, kroki nędzników. Ścieżka sprawiedliwego prosta jest, prosta droga sprawiedliwego na chodzenie.

⁸A na ścieżce sądów twoich, Panie, czekaliśmy na cię; imię twoje i pamiątka twoja w żądzy dusze.

⁹Dusza moja żądała cię w nocy, ale i duchem moim we wnętrznościach moich z rana będę czuł do ciebie: gdy uczynisz sądy twoje na ziemi, sprawiedliwości się nauczą obywatele świata.

¹²Panie! dasz nam pokój; bo wszystkie uczynki nasze sprawiłeś nam.

¹⁶Panie! w ucisku szukali cię, w utrapieniu szemrania nauka twoja im.

¹⁷Jako która poczyna, gdy się przybliża ku rodzeniu, bolejąc woła w boleściach swych, takeśmy się stali od oblicza twego, Panie!

¹⁸Poczęliśmy, i jakobyśmy pracowali rodząc, i porodziliśmy ducha: zbawienia nie sprawowaliśmy na ziemi, przetóż nie upadli obywatele ziemie.

¹⁹Żyć będą umarli twoi, pobici moi powstaną: ocućcie się a chwalcie, którzy mieszkacie w prochu; bo rosa światłości rosa twoja, a ziemię olbrzymów ściągniesz do upadku.

¹³Ale ty, Panie, trwasz na wieki, a pamiątka twoja od rodzaju do rodzaju.

¹⁴Ty powstawszy, zmiłujesz się nad Syonem; boć czas zmiłowania nad nim, bo przyszedł czas.

¹⁵Albowiem upodobało się sługom twoim kamienie jego: a użalą się ziemie jego.

¹⁶I będą się narody bały imienia twego, Panie, i wszyscy królowie ziemscy chwały twojéj.

¹⁷Albowiem Pan pobudował Syon, i okaże się w chwale swojéj.

¹⁸Wejrzał na modlitwę poniżonych, i nie wzgardził ich prośbą.

¹⁹Niech to napiszą rodzajowi potomnemu: a lud, który będzie stworzony, będzie Pana chwalił.

²⁰Albowiem wejrzał z wysokiéj świątnice swojéj: Pan z nieba na ziemię pojrzał;

²¹Aby wysłuchał wzdychania więźniów; aby rozwiązał syny pomordowanych;

²⁸Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy pracujecie i jesteście obciążeni, a Ja was ochłodzę.

²⁹Weźmijcie jarzmo moje na się a uczcie się odemnie, żem jest cichy i pokornego serca, a najdziecie odpoczynek duszom waszym.

³⁰Albowiem jarzmo moje wdzięczne jest, a brzemię moje lekkie.