Wtorek, 7 lipca 2026

⁴Oni królowali, a nie zemnie: książęty byli, a nie znałem: ze śrebra swego i ze złota swego naczynili sobie bałwanów, aby zaginęli.

⁵Porzucon jest cielec twój, Samaryo! rozgniewała się zapalczywość moja na nie, a dokądże nie będą mogli być oczyszczeni?

⁶Bo i ten jest z Izraela, rzemieślnik uczynił go, a nie jest Bogiem; bo w pajęcze siatki obróci się cielec Samaryjski.

⁷Bo wiatr siać będą, a wicher pożną, źdźbła stojącego niemasz w nim, urodzaj nie uczyni mąki: a jeźli uczyni, cudzy ją zjedzą.

¹¹Bo namnożył Ephraim ołtarzów ku grzeszeniu, stały mu się ołtarze na grzech.

¹²Napiszę mu rozliczne prawa moje, które były poczytane jako obce.

¹³Ofiary przynosić będą, będą ofiarować mięso i jeść, a Pan nie przyjmie ich: teraz wspomni na nieprawości ich i nawiedzi grzechy ich, oni się do Egiptu wrócą.

¹¹Ano Bóg nasz na niebie: wszystko, cokolwiek chciał, uczynił.

¹²Bałwany pogańskie śrebro i złoto, robota rąk człowieczych.

¹³Usta mają, a nie mówią: oczy mają, a nie ujrzą.

¹⁴Uszy mają, a nie usłyszą: nozdrze mają, a nie powoniają.

¹⁵Ręce mają, a nie będą macać: nogi mają, a nie będą chodzić: ani wołać będą gardłem swojem.

¹⁶Niech im podobni będą, którzy je czynią, i wszyscy, którzy w nich ufają.

¹⁷Dom Izraelski nadzieję miał w Panu: pomocnikiem ich i obrońcą ich jest.

¹⁸Dom Aaronów nadzieję miał w Panu: pomocnikiem ich i obrońcą ich jest.

³²A gdy ci odeszli, oto przywiedli mu człowieka niemego, djabelstwo mającego.

³³A gdy było wygnane djabelstwo, przemówił niemy, i dziwowały się rzesze, mówiąc: Nigdy się tak nie okazało w Izraelu.

³⁴Ale Pharyzeuszowie mówili: Przez książę djabelskie wygania djabły.

³⁵I obchodził Jezus wszystkie miasta i miasteczka, nauczając w bóżnicach ich i przepowiadając Ewangelią królestwa, a uzdrawiając wszelką chorobę i wszelką niemoc.

³⁶A widząc rzesze, zlitował się nad nimi, iż byli strudzeni i leżący jako owce, nie mające pasterza.

³⁷Tedy rzekł uczniom swoim: Żniwo w prawdzie wielkie, ale robotników mało.

³⁸Proścież tedy Pana żniwa, aby wysłał robotniki na żniwo swoje.